1 januari 2026
Nadat we iedereen via whatsapp of persoonlijke een heel gezond en gelukkig 2026 hebben gewenst, was het tijd om ons voor te bereiden op ons komend zeilseizoen.
Enkele maanden geleden zijn we al bezig geweest om bij diverse werven informatie in te winnen over het aanbrengen van een Coppercoat antifouling op de onderkant van onze boot. Wanneer het goed aangebracht wordt kan deze antifouling ongeveer 10 jaar mee en dat scheelt aanzienlijk in de kosten voor het in en uithalen van de boot elke keer. Bovendien is de aangroei van o.a. zeepokken makkelijker te verwijderen dan van een ‘gewone’ antifouling. Op vele werven konden we niet aan boord blijven wonen en die waren voor ons dus geen optie. Na lang zoeken vonden we een werf in Cartagena/ Colombia die voor een redelijke prijs dit project kan uitvoeren en waar we gewoon op de boot kunnen blijven. We hebben een afspraak gemaakt voor rond 9 januari 2026, natuurlijk afhankelijk van de weersverwachting.
Dus dit jaar gaan we richting het westen en wordt onze eerste bestemming Cartagena/ Colombia.
1 t/m 4 januari 2026
We bereiden de boot voor op ons komende vertrek, wat inhoudt dat we druk bezig zijn met schoonmaken en opruimen. We bergen zoveel mogelijk spullen op die we voorlopig niet gebruiken. Andere spullen worden vastgezet om te voorkomen dat ze door de boot gaat slingeren tijdens het zeilen. We houden het weer nauwlettend in de gaten en stellen de routes in op de nodige apparaten.
Donderdag gaan we voor de laatste keer naar het ‘Plein Café Wilhelmina’, onze vaste plek om ‘Happy Hour’ te vieren en te genieten van de ‘daghap’. Dit doen we elke week op donderdag met een stel vrienden, zowel ‘landlubbers’, zeilers en andere bootmensen. We rijden altijd met onze lieve buurtjes, Inge en Pieter mee, die een auto hebben. Het aantal mensen is variërend, maar het is altijd gezellig. Dit is ook een mooi moment om voorlopig afscheid te nemen van onze vrienden.
Zaterdag doen we de grote boodschappen om onze voorraden aan te vullen met o.a. producten waarvan we verwachten dat we die voorlopig niet zullen kunnen kopen, zoals pindakaas en drop e.d.
Zondag komen Inge en Pieter nog even op de koffie met appeltaart uiteraard! We hebben dagelijks contact met hun en zwemmen samen bij de ‘watersportvereniging Jan Sofat’, waar wij ook sinds 6 maanden lid van zijn geworden. De vereniging ligt bijna recht tegen over ons. Ook is hier elke zondag wat meer bedrijvigheid omdat er dan een ‘walkap’ is (dan zijn er 2 personen verantwoordelijk om de bar te openen en iedereen te voorzien van hun drankjes). Zij zorgen ook altijd dat er rond 17:00 uur soep is met wat hapjes. Altijd gezellig en zo leer je toch weer hele andere mensen kennen. Na afloop nemen we van iedereen afscheid en zeggen we tot over een half jaar wanneer het orkaanseizoen weer voor de deur staat. Wanneer we terug zijn op de boot verwijderen we het schaduwdoek en halen we de buitenboordmotor van de dinghy en monteren die achterop. Vervolgens hijsen we de dinghy omhoog en leggen deze op het dek onder de giek.
5 januari 2026: Vertrek van Curaçao naar Colombia
Maandagochtend, na het ontbijt en de koffie, ruimen we de rest op, zoals onze windscoop annex muskietenschermen. Leggen alle lijnen klaar die we gaan gebruiken, bulletailie lijnen, de schoten en kussens voor buiten. We halen alle hoesjes van de lieren en beschermkapjes van de navigatieapparatuur, monteren de houder voor de tablet en mobiel. Vullen onze flesjes met drinken en dan is het bijna zover dat we kunnen vertrekken. Inge en Pieter komen nog even in hun dinghy langs om echt afscheid te nemen. Nadat we hun nog even een dikke knuffel hebben gegeven, is het dan zover.
1e dag, 5 januari 2026
Het is 10:45 uur, terwijl Fred de mooringlijnen los maakt, zwaaien we nog even naar Inge en Pieter, die ons vaarwel toetert. Langzaam varen we op de motor het Spaans Water van Curaçao uit. Zodra we goed en wel op zee zijn (30 minuten later), zetten we de motor weer uit. We besparen zoveel mogelijk diesel, want je weet maar nooit wanneer we het echt nodig hebben.
De geplande route is westwaarts en boven Aruba langs zeilen, dit omdat we zover mogelijk van de kust van Venezuela willen blijven, dit i.v.m. de huidige situatie daar. We hebben ongeveer 530 zeemijlen te gaan, afhankelijk van wind en stroming zullen we er tussen de 4-7 dagen over doen (dit is ruim genomen). Gelukkig hebben we Starlink en kunnen we onzer familie en vrienden goed op de hoogte houden. Zo blijven we ook goed op de hoogte van een eventuele weersverandering en hoe de stroming loopt. We gaan gemiddeld 5-6 knopen. In het begin, langs de kust van Curaçao, hebben we de wind van op zij, later komt deze meer van achteren. We zeilen op de Genua en het grootzeil een beetje uitgerold.
Rond 17:00 uur (positie is N 12 17.22 en W 69 12.21) zien we een onbekende boot, die niet te zien is op AIS. De boot ziet er duidelijk uit als een marine boot, omdat hij te ver weg is kunnen we geen kenmerken (vlag, nummer of naam) herkennen. Ik roep ze op, maar uiteraard krijgen we geen antwoord.
2e dag, 6 januari 2026
02:00-06:00 uur, de ‘hondenwacht’, mijn wacht. Helaas heb ik de afgelopen vier uurtjes nauwelijks geslapen. Het is altijd wennen de eerste nacht, het geschommel en het geklapper van de lijnen en zeilen. De zee is erg rommelig doordat er erg weinig wind staat. Het was ook voorspeld dat de wind minder zou zijn de eerste twee dagen. We gaan maar 4,5 knopen. Gelukkig is er nog een redelijk volle maan, hoewel deze pas vrij laat op komt. Het is meer bewolkt dan we hadden gehoopt, maar er zijn toch nog veel zichtbaar. De wind is 15 knopen wind en we hebben nog 453 zeemijl te gaan. Het is een goede wacht, waarin ik slecht één boot en één zeemeeuw heb gezien. Wanneer de wacht van Fred begint (06:00 uur) ga ik nog even proberen een paar uurtjes te slapen. De wacht van Fred is goed gegaan.
Na een lekker ontbijtje, broodje met ei en een bakkie koffie, zijn weer helemaal ‘fris en fruitig’. Het beloofd een zonnige dag te worden. Wind is 11 knopen en onze snelheid is 5 knopen. Nog 408 zeemijl te gaan.
Om 10:50 uur, positie is N 12 54.60 en W 70 29.03 passeert er wederom een marine boot ten noorden van ons die geen AIS aan heeft. Tussen 17:00-18:00 uur laten we de motor een uurtje draaien voor extra stroom. Het aantal boten wat we onderweg zien is erg weinig, enkele vrachtboten en één cruiseboot. Onderweg maakt Fred altijd ons eten klaar omdat ik wat meer moeite heb om beneden te zijn tijdens het zeilen. Tot nu toe een prima zeiltocht en we hopen op een rustige nacht.
Rond 22:00 uur gaan we tussen de 6-7,5 knopen, eindelijk een beetje meer snelheid. Ik duik mijn bed in en hoop dat ik beter kan slapen.
3e dag, 7 januari 2026
De wacht van Fred was goed gegaan. Helaas weer niet al te best geslapen, maar dit haal ik overdag wel weer een beetje in. Mijn wacht van 02:00-06:00 uur, de maan komt nog later op, wat erg jammer is, het is bewolkt en er zijn weinig sterren te zien. Wind is tussen de 13-14 knopen en onze snelheid is tussen de 6-6,5 knopen. We hebben minder dan 300 zeemijl te gaan. We varen ruim 50 zeemijlen uit de kust van Colombia, ter hoogte van de beruchte ‘Cabo de la Vela’. Tijdens mijn wacht luister naar muziek en doe een spelletje op mijn mobiel. Tussen 06:00-10:00 uur neemt Fred mijn wacht over en starten we de motor omdat we stroom te kort hebben, ondanks dat het weer een zonnige dag is. De wind is tussen de 12-13 knopen en onze snelheid is tussen de 5-6,5 knopen. Nog 250 zeemijl te gaan. Rond 16:00 uur zien we de golven steeds groter worden met grote witte koppen. We rollen het grootzeil in en varen alleen op de Genua. Vanaf 16:30 uur houden we de motor aan, het is de hele dag te bewolkt geweest om voldoende stroom te krijgen van de zonnepanelen. We zien maar een paar boten en constateren dat ‘Marine Traffic’ onze positie niet juist weergeeft. Gelukkig kan ik onze positie via whatsapp en Facebook doorgeven. Tijdens de wacht van Fred 22:00-02:00 uur nemen de golven toe in grote en gaan we behoorlijk schuin.
4e dag, 8 januari 2026
Wanneer ik, letterlijk uit mijn bed gerold ben, voor mijn wacht van 02:00-06:00 uur op sta, zie ik buiten pas hoe hoog de golven zijn. De golven bereiken af en toe tenminste een hoogte van ongeveer 4 meter, dit echt zonder te overdrijven. We worden voortgeduwd, de nacht is donker en hoewel we beide niet gauw bang zijn, geeft dit toch niet echt een fijn gevoel. De zee is heftig en ik voel mij niet prettig om alleen mijn wacht te draaien. Dit komt niet vaak voor, maar gelukkig begrijpt en deelt Fred mijn gevoel. Samen hebben we deze wacht, waarin Fred af en toe zijn ogen even dicht doet. We hebben een snelheid 7 knopen. Rond 06:00 uur hebben we wind van 24 knopen en is onze snelheid 6,5 knopen. De rest van de dag blijven de golven extreem hoog. Af en toe rollen er golven de kuip binnen en spoelen de kuip mooi schoon.
Hoogste tijd om het onderste gedeelte van de toegang met het luik af te sluiten. Af en toe komt er een enorme golf tegen de zijkant aan. Aangezien Fred aan die kant zit, krijgt hij een aantal keren een ‘gratis’ douche. Zo raak je wel door je droge kleren heen. Het is best wel een pittig tochtje, maar omdat het licht is zien we de meeste golven aankomen. Ondanks de heftige golven, blijf ik het een fascinerend gezicht vinden, dit spel van de golven. Het is mooi, maar je beseft ook heel goed dat we maar in een klein ‘plastic badkuipje’ zeilen in deze zee. Dat we best kwetsbaar zijn. We zijn voortduren goed aangelijnd, veiligheid gaat voor alles. Gedurende de dag proberen we allebei, om en om, een beetje te slapen. Rond 22:30 uur is onze snelheid 5 knopen en hebben we nog ongeveer 25 zeemijl te gaan. Het laatste gedeelte van de route zullen we de wind en golven meer van opzij krijgen. We moeten nog even volhouden, het einde is in zicht.
De verwachting is dat we heel vroeg in de ochtend (officieel tijdens het begin van mijn wacht) zullen aankomen bij de ingang van de baai van Cartagena.
5e dag, 9 januari 2026
02:00-06:00 uur
Vanaf 02:00 uur zien we wat meer lichtjes verschijnen aan de horizon, Colombia ‘here we come’! Normaal gesproken is het niet onze gewoonte om, op een voor ons onbekende plek, in de nacht binnen te varen. Maar op zee blijven totdat het licht is, vinden we met deze golven ook geen optie. De ingang van de baai wordt aangegeven met een groene boei aan de linker kant en een rode aan de rechterkant. Zodra we richting de kust varen turen we over het water of we de beide boeien fysiek kunnen zien. De kustlijn voorzien van zoveel licht dat het er niet gemakkelijker op wordt om de juiste boeien te vinden. We zien verscheidene rode lichten, maar gelukkig, naarmate we dichterbij komen, wordt het steeds duidelijker tussen welke boeien wij de baai binnen moeten varen. Het laatste stuk varen we alleen op de motor, zonder zeil. Gelukkig is de ingang breed genoeg, zo’n 200 voet ofwel rond de 60 meter. Keurig in het midden varen we om 02:30 uur tussen de beide boeien door. Omdat we pas bij daglicht de marine in kunnen, besluiten we de komende uren gewoon lekker te blijven dobberen in de baai. Aan de rechterkant van de baai is een gebied waar je zou kunnen ankeren en daar draaien we rustige rondjes.
De skyline van Cartagena is bijzonder indrukwekkend, zeker nu het donker is. Gigantisch wolkenkrabbers die zich aftekenen tegen de donkere lucht, werkelijk een prachtig gezicht. De baai wordt hierdoor goed verlicht.
Fred doet even zijn ogen dicht voor 1.5 uur en dan blijf ik alert. Hele grote boten van wel 300 meter lang varen langs begeleid door sleepbootjes en pilot bootjes. Af en toe hoor ik een klein vissersbootje langs varen. Het kost me steeds meer moeite om wakker te blijven en daarom maak ik Fred wakker. Nu is het mijn beurt om een uurtje te slapen. Wanneer ik wakker ben, is het nog steeds te vroeg om naar de Marina te gaan en besluiten we om lekker even een douche te nemen. Om de beurt genieten even van een overheerlijke warme douche, wat knapt een mens daarvan op! We hangen alle stootwillen op en leggen de aanleglijnen alvast klaar, zodat we ons nu alleen nog maar hoeven te focussen om naar de Marina te varen. Het begint al warm te worden en de zweetdruppels zijn al gauw zichtbaar op ons gezicht. Nu is het verder wachten tot het licht wordt.