Zaterdag, 10 januari 2026
We hebben goed geslapen, hoe kan het ook anders. Na ons ontbijt en de koffie wandelen naar het kantoor toe om één en ander te bespreken. Maandag is een vakantiedag en is de werf gesloten, dit i.v.m. Driekoningen. Dinsdag zullen ze gaan beginnen met het schuren van de onderkant. Nu wordt de onderkant verder schoongespoten en gaan ze verder met het verwijderen van de pokken. Ook hebben ze een proefstukje geschuurd om te kijken hoeveel er af geschuurd moet worden. De oude antifouling (blauw) moet er helemaal af geschuurd worden tot aan de epoxy primer laag. Vandaag is de werf tot 12:00 uur open.
De beste manier om van hieruit naar de stad (grote supermarkt) te gaan is per Uber of inDrive. We downloaden de app van inDrive, die het beste lijkt. Je geeft op waar je bent en waar je heen wilt, vervolgens krijg je een prijsopgave en kunnen verschillende chauffeurs hierop reageren. Je geeft een akkoord en dan zie je in de app waar hij is, hoe hij heet en welk merk/kleur/nummerbord deze heeft.
We moeten binnen de poort wachten totdat de auto is gearriveerd. De guard bij de deur houdt het in de gaten. We willen naar de Exito Cartagena Mall, om een simkaartje, flessen water en brood te kopen.
Er zijn verschillende Exito’s, allemaal grote supermarkten, bijna te vergelijken met een soort warenhuis. De taxi arriveert om 11:00 uur en nu krijgen we meteen een eerste indruk van het gebied rondom de marina. Een armoedige buurt, zandwegen met kuilen, veel afval op straat en vage kleine eettentjes. Lijkt ons niet echt fijn om hier rond te wandelen. De sfeer heeft iets weg van wat we ervaren hebben in Senegal en Gambia. Het verkeer is wat je noemt chaotisch, aller rijdt kris kras door elkaar. Hoop getoeter en brommer/scooter rijden lukraak tussen auto’s door. Sommige dragen een helm of hebben een helm in de hand (erg handig). Naar mate we dichterbij het centrum komen worden de wegen beter, maar het blijft chaotisch. De Mall is groot en er bevinden zich allerlei kleine winkeltjes, naast de grote supermarkt. We betalen de taxi chauffeur in US dollars omdat we nog geen peso’s hebben, de rit kost $ 5,00. Allereerst gaan we pinnen, we kiezen voor een ATM van de Banco Colombia, die schijnt het namelijk het betrouwbaarste te zijn.
Even ter uitleg:
1 euro = 4255,64 Colombiaanse peso’s. Voor het gemak delen we alles maar door 4000. Het is wel even wennen wanneer je een prijskaartje ziet met daar op 1.000.000 peso’s, dit is maar € 234,98. Dan gaan we op zoek naar een simkaartje. Nadat we een aantal mensen hebben gesproken, lukt het ons eindelijk on iemand te vinden die een heel klein beetje Engels kan en met behulp van Google translate komen we er wel uit. We moeten ons legitimeren en Fred laat zijn rijbewijs zien en later een kopie van zijn paspoort. We moeten even wachten en dat duurt meer dan een half uur. Het probleem is dat onze ID bestaat uit letters en cijfers. En zij kunnen alleen cijfers invoeren. Na veel overleg lukt het blijkbaar toch om ons te kunnen voorzien van een simkaartje. En al die moeite kost ons 35.000 peso’s (€ 8,10). De man die ons hielp is uitermate vriendelijk en geduldig. We bedanken hem vriendelijk en gaan vervolgens eerst maar even iets drinken en eten in de cafetaria. Voor hamburgers en friet (meeste is hier fastfood) betalen we 73.800 peso’s = € 17,08.
Terwijl wij nog even rustig blijven zitten en om ons heen kijken, zien we een dame (gekleed in een mooie jurk met de Colombiaanse kleuren) een paar tafeltjes van ons verwijderd zitten. Zij verkoopt haar eigen gemaakte cake en nog iets anders ondefinieerbaars. Dat zullen we later nog weleens proberen. Maar toch wel bijzonder dat zij binnen een cafetaria haar eigen goederen mag verkopen. We wandelen een beetje rond in de Mall en gaan als laatste de supermarkt binnen om water en brood te kopen. Brood kost 900 peso’s = € 0,21 en vier x 5 liter flessen kost 13.560 peso’s + € 3,19. Dat vinden we super goedkoop. Een bezoekje aan de toiletten kost hier 1.100 peso’s = € 0,25.
Via de app bestellen we weer een taxi voor de terugreis. Ditmaal is het niet zo’n goede chauffeur, hij rijdt een paar keer door rood en kijkt voortdurend op zijn mobiel. Nee, deze krijgt geen sterren van ons! We zijn om 15:30 terug op de werf en appen meteen even met de agent Jose om te vragen wanneer hij langskomt met onze papieren en paspoorten. Hij zal vanmiddag nog komen. Voor nu hebben we even rust. Om 16:45 uur komt Jose, we zijn nu officieel ingeklaard en de gele vlag (Q vlag) kan weer naar beneden gehaald worden. De cruising permit komt volgende week pas. De rest van de dag besteden we aan het plaatsen van een zonnepaneel op het dek voor meer stroom en luieren verder een beetje.
Zodra het donker wordt, gaat Kit op verkenning uit in de kuip en op het dek. Hij houdt iedereen en alles nauwlettend in de gaten. De drie honden zijn zich ineens bewust van het feit dat er een kat op de boot zit en beginnen luid te blaffen, vooral Nutella de grote hond. Tijd om Kit weer naar binnen te halen. We sluiten in de avond de ingang deels af met gaas en een half luik. Wanneer het donker is en je naar het toiletgebouw wandelt komen ze luid blaffend op je af, maar zodra je hun naam zegt lopen ze kwispelend met je mee. Ik probeerde de security guard te vertellen dat Nutella blafte en die rende meteen op hem af om hem een klap te verkopen. Ik maakte met gebaren duidelijk dat de hond niets fout had gedaan, alleen zijn werk als bewaker. Tja, zij zien beesten niet als huisdier zoals wij. Ik aaide de hond Nutella om hem te troosten.
Het is wel altijd een gedoe en zeker wennen wanneer je op de kant staat. Ladder af, ladder op, naar het toiletgebouw heen en weer. En dan de boot, die ligt als een huis, wat we niet meer zo gewent zijn.
Zondag 11 januari 2026
Redelijk geslapen, maar helaas erg vroeg wakker. Het is hier een uurtje vroeger dan in Curaçao en blijkbaar moeten we daar nog aan wennen. We zien een grote bedrijvigheid bij de benzinepomp, waar we zicht op hebben vanaf de boot. Allemaal zondagsmensen die een dagje het water op gaan. Er is de hele dag muziek te horen op de werf, het komt van buiten het terrein, maar klinkt best gezellig. Ik maakte kennis met een Canadees die ook met zijn boot op de kant staat. Tijd om al het zout van de boot af te spoelen met zoet water en dus rollen we alle slangen uit die we hebben. Daarna maak ik een paar kussen, die erg zout zijn geworden, schoon en was de bulletailie lijnen af met zoet water. Terwijl ik bezig ben maak ik kennis met Petra (en haar man Manfred komen uit Duitsland) die op de boot schuin achter ons woont en al een paar jaar hier bezig zijn met een totale refit van hun boot. Dan is het tijd voor de lunch en ga ik daarna beginnen aan de blogs voor de website. De dag vliegt weer om.
Maandag 12 januari 2026
We gaan nogmaals naar het centrum, ditmaal naar een winkelcentrum tegenover de Exito van de vorige keer. Hier zijn nog meer winkeltjes, veel al kledingzaakjes met veel te mooie kleding voor ons. We gaan terug naar Exito om nu wat meer boodschappen te doen. We kopen ook een zak met hondensnoepjes voor de hondjes op de werf, die blijken ze bijzonder te waarderen. In de middag hangen we het schaduwdoek op, vanaf de giek, boven het dek, dat scheelt weer wat in de warmte binnen hopen we.
Dinsdag 13 januari 2026
Vandaag is de werf begonnen met voorbereiden te treffen voor het schuren van de onderkant. Grote schaduwdoeken worden aan weerskanten opgehangen. Ze gaan met drie man sterk aan de slag met schuren. Zo te zien zal dit nog wel wat tijd in beslag gaan nemen. Fred maakt een schakelaar tussen de huisbatterij en de anker batterij. Ik ga verder met onze website.
We brengen de was naar kantoor en vragen of zij dit kunnen wassen en drogen. Op de werf wast de machine alleen en droogt niet. Wat op dit moment niet handig is omdat ze bij onze boot schuren. Angélica gaat uitzoeken of er een andere mogelijkheid is. Ook leveren we de lege gasfles in om hem te laten vullen. Deze krijgen we dezelfde middag al terug en kostte 60.000 peso’s = € 14,00. We zien in de middag dat er nog een zeilboot uitgehaald wordt. Aan het einde van de middag doen we een rondje werf en ontmoeten de eigenaren. Even later komt er nog een stel aan die met hun boot op de werf staan en ook daar maken we kennis mee. Verhalen, ervaringen worden uitgewisseld. We zullen elkaar zeker vaker zien.