Colombia: Manzanillo Marina, deel 6

Maandag 2 februari 2026
Niet zo heel veel gedaan vandaag. Door het weer hebben we niet zoveel stroom, dus moeten we het van de walstroom hebben. Onze elektriciteitskabel is niet lang genoeg, dus maken we ook gebruik van een snoer dat er al ligt. Het ziet er wel een beetje eng uit, maar ondanks onze twijfels werkt het gelukkig wel.

Dinsdag 3 februari 2026
We whatsappen met Marcos (de aardige taxichauffeur) dat we boodschappen willen gaan doen. Rond 10:30 uur is hij bij de werf. Zodra we in de auto zitten staan de muziek op een Nederlandse zender en horen we even later ook het nieuws uit Nederland. We zijn blij dat we hem hebben leren kennen. Marcos vraagt of we naar de MAKRO willen om daar eens te kijken, dit vinden we een goed idee. In Nederland heb je een speciaal pasje nodig om überhaupt daar te winkelen, maar hier hoeft dat niet. Het is gigantisch groot en we dwalen door alle gangpaden. Uiteraard zien we dingen die we niet direct nodig hebben maar wel handig of lekker zijn. Marcus wandelt met ons mee en vertaald, gaat op zoek naar producten die we niet kunnen vinden en laat ons producten zien, zoals ‘Panela’. Dat iets typisch Colombiaans is. Panela is ongeraffineerde rietsuiker gemaakt van suikerriet sap door het in te koken en te laten stollen. Je kunt dit in verschillende vormen komen, zowel vierkant als ronde ballen. Het heeft een karamelachtige smaak en wordt gebruikt als natuurlijk zoetstof in koffie, thee, desserts, sauzen en gebak.

Zie foto

Bij de slagerij helpt hij ons om het juiste sudder rundvlees te vinden. Toch wel heel handig zo’n ‘privé’ tolk. We komen met een veel te volle kar bij de kassa en zijn weer erg verbaasd wanneer we het totaalbedrag zien. Het is hier toch wel erg goedkoop! Op de terugweg kopen nogmaals ‘Deditos de Queso’ en even later stopt hij weer om voor ons iets anders lekkers te kopen. Dit moeten we zeker proeven. De naam ben ik vergeten, maar het was een soort bladerdeeg met o.a. kaas gevuld en een grote ronde bal. Echt lief van Marcos. Bij de werf aangekomen is het even sjouwen om alles naar boven in de boot te krijgen, maar de vriendelijk guard helpt ons gelukkig mee.
In de middag gaan we naar kantoor om over de planning te praten, het ziet er naar uit dat we pas maandag kunnen beginnen met de Coppercoat. Op het kantoor loopt er een heel jong hondje rond, een echt schatje. Ze is pas 2 maanden en dus naar onze mening veel te vroeg weggehaald bij de moeder. Ze kwispelt voortdurend en klimt tegen ons op, zo lief. Ik moet me echt bedwingen om haar niet mee te nemen.
Wanneer ik s ’avonds naar de toilet ga, zie ik een plastic hondenkooi op het pad staat met de puppy erin. Ze piept zo zielig en ik kan me niet inhouden om haar op te pakken en te aaien. Waarschijnlijk wordt dit ooit een nieuwe waakhond.

Woensdag 4 februari 2026
Het beloofd een zonnige dag te worden, want om 7:00 uur voel je al de warmte. De pup had helemaal geen water meer in zijn bakje, dus dat heb ik maar meteen even bijgevuld. Vandaag maak ik enkele foto’s van de dames op kantoor, het klein hondje en de vriendelijke guard.

Donderdag 5 februari 2026
Het is vandaag weer een schoonmaakdagje, ditmaal neem ik de boot binnen onderhanden. Fred schuurt achterkant en verft deze weer netjes wit. Via Amazon hebben we een soort rubberen stoot strips gekocht die Fred, wanneer de verf droog is, zal monteren op de achterkant om verdere beschadigingen te voorkomen.

Vrijdag 6 februari 2026
Tijdens onze vele taxiritjes zagen we een aantal zaakjes waar we graag een kijkje willen nemen. We laten ons door de taxi afzetten bij een hele grote winkel waar je van alles en nog wat kunt kopen. Ik koop enkele kleine sleutelhangers die ik weg kan geven aan kinderen die we onderweg tegenkomen. Op weg naar ‘Caribe Plaza Centro’ lopen we enkele stoffenzaakjes binnen, maar ik vind niets leuk genoeg om aan te schaffen. Het zijn voornamelijk synthetische stoffen en ik geef de voorkeur aan katoen of linnen. Helaas is hier weinig keuze in. We wandelen door het winkelcentrum, kopen nog enkele dingen bij Home Centrum (soort bouwmarkt), o.a. een stuk aluminium om op de achterkant te bevestigen. Wanneer we ons zwemtrapje uitklappen in het water, maakt deze maakt beschadigingen. We nemen een lunch op het ‘eet-plein’, waar genoeg keuze is.
Terug op de boot relaxen we een beetje en gaan rond 17:30 uur naar SY Remedy, de boot van Phil en Mary, om naar Happy Hour te doen. We worden ontvangen met Margarita’s, een bijzonder lekkere cocktail! Nu maar hopen dat ik nog de ladder met goed fatsoen kan afdalen. We kunnen het goed vinden met hun en de gesprekken zijn zeer uiteenlopend.

Zaterdag 7 februari 2026
Bewolkte dag maar wel met voldoende zon. Het blijft warm, zowel binnen als buiten. We doen niet veel bijzonders vandaag. We zijn op zoek geweest naar een bepaald soort alcohol om die eventueel te gebruiken bij het mengen van de Coppercoat (niet echt noodzakelijk), maar konden deze niet vinden, Marcos Whatsappt Fred dat hij op zoek is geweest, maar het ook niet kon vinden. Zo bijzonder dat hij dit doet, zonder dat we het aan hem hebben gevraagd. Echt een aardige man.

Zondag 8 februari 2026
Koen en Yvonne van SY BB komen op bezoek bij de werf. Zij liggen aan een mooring dicht bij de oude stad en Nautico Marina en met de dinghy is het maar zo’n 15 minuten varen hier naar toe. Wij kennen ze al jaren en komen elkaar met tussenpozen tegen. Het afgelopen jaar lagen zij met hun nieuwere boot op het Spaans Water in Curaçao. Altijd gezellig om elkaar weer te zien.
De middag besteden we aan het wederom schoonmaken van de buitenkant van de boot. Alles zit weer dik onder het stof. We vullen ook maar meteen de watertanks.

Maandag 9 februari 2026
Vandaag beginnen ze aan de Coppercoat lagen. Omdat wij de Coppercoat zelf gekocht hebben, kan Fred bepalen wanneer er een nieuwe lading naar beneden gebracht wordt. Fred en ik (voornamelijk Fred) is gedurende de dag beneden om alles in de gaten te houden en mee te helpen daar waar nodig is. Wanneer ik binnen in de boot zit hoor ik het gekwetter van de werklui en dan zeggen ze dat vrouwen zoveel praten……… Met vier man wordt er hard gewerkt, één man mixed en roert de verf en de andere drie zijn in de weer met de rollers. Fred zorgt dat er altijd genoeg Coppercoat aanwezig is, zodat ze achter elkaar door kunnen gaan. Tussendoor voorzien we de mannen van koude limonade en al gauw blijkt dat ze de voorkeur geven aan Coca-Cola. Er komen zelfs andere werklui ‘even langs’ om ook een slokje mee te pakken, wat natuurlijk geen probleem is. Ook de koekjes vallen in de smaak.

Normaal hebben de werklui een uur pauze, maar dat leek ons niet slim omdat in deze temperatuur de verf erg snel droogt en Coppercoat moet ‘nat op nat’ aangebracht worden. In overleg met kantoor en Rafael (de man die alles op de werf regelt), wordt er slechts een pauze van 20 min gehouden. Er zijn zeker zes lagen Coppercoat aangebracht op het einde van de dag. Het was een lange dag, maar het resultaat ziet er nu al goed uit. Nu moet het een paar dagen goed uitharden en zullen ze donderdag verder gaan met Coppercoat aanbrengen onder de steunen.

Dinsdag 10 februari en woensdag 11 februari 2026
Fred stuurt Marcos een Whatsappjes dat we woensdag boodschappen willen doen bij Exito Cartagena. Marcos geeft direct antwoord dat hij problemen heeft met de airco in zijn auto. Het blijkt dat veel mensen geen rit willen met een auto zonder airco en hij dus niets kan verdienen op deze manier. Wij geven meteen aan dat we dit geen enkel probleem vinden, we willen hem graag helpen op deze manier. Het is altijd leuk om met heb de supermarkt in te gaan. Zijn hulp wordt ten zeerste gewaardeerd door ons.

Donderdag 12 februari 2026
In de ochtend wordt de boot weer opgetild met de lift om zo de steunen te verplaatsten. Ze zijn erg zorgvuldig en plaatsen schoon karton tussen de steunen en het pas geverfde gedeelte. Nu kan men de laatste plekken voorzien van Coppercoat, dit wordt pas s ’middags na de lunch gedaan.

Vrijdag 13 februari 2026
Fred is klaar met het verven van de achterkant van de boot en monteert de bescherm strips en het aluminium plaatje. Ik hou mij bezig met informatie m.b.t. de San Blas eilanden.

Zaterdag 14 februari en zondag 15 februari 2026
Deze twee dagen houden we ons bezig met het afspoelen van de boot, opruimen, wassen en schoonmaken. We tanken de watertanks helemaal vol, omdat we bij Cartagena geen water kunnen maken met onze watermaker. Het water is hier namelijk erg vervuild door olie en afval
Maandag gaat de boot weer het water in en zullen we aan een mooring gaan liggen bij Nautico Marina. Hiervoor hebben we contact met Louis gehad die een aantal mooringen beschikbaar heeft. Phil en Mary gaan zaterdag al het water in en we zullen nog wel enige tijd met elkaar optrekken in het mooring gebied.