Colombia: Manzanillo Marina, deel 4

Maandag 19 januari 2026
Fred besteld de lunch via Angélica van kantoor. Voor mij kip en voor Fred varkensvlees. We krijgen er ook soep bij en sapjes in een plasticzakje. Het eten is goed en ruim voldoende.

Fred loopt vandaag even op en neer naar de dichtstbijzijnde supermarkt. Het is druk op de werf, er worden regelmatig bootjes verplaatst en uit het water gehaald. In de middag komt de grote vorkheftruck en die tilt even een auto op, wat best grappig is om te zien. Omdat we willen weten of ze hier daadwerkelijk roestvrij staal  met de kwaliteit van 316 gebruiken, gaat Fred naar één van de boten waar ze een hele stellage hebben gemaakt. Hij controleert of het 316 is door middel van het gebruik van een magneet. Werkt een magneet, dan is het geen 316. Vooralsnog blijkt het wel 316 te zijn. We hebben een offerte aangevraagd voor de bescherming van de neus van de boot, tegen het schavielen van de lijnen wanneer we aan een Mooring liggen.
We krijgen de offerte terug voor de rvs punt, maar dit is veel te duur en ze willen het uit twee delen maken en dat is geen optie vinden wij. Dit doen we dan wel ergens anders een keer.
Het werk aan de onderkant van de boot gaat door, de plekken zijn grotendeels gevuld.
Verder werk ik aan onze website en omdat het veel te warm is om verder iets te doen, luieren we een beetje.
We maken een deel van het geld over naar de werf. Dit doen we door het over te maken naar een rekening in Panama, dan hoeven we namelijk geen btw te betalen. We geven de bevestiging door aan het kantoor.

Dinsdag 20 januari 2026
We zijn vroeg wakker en dan is het toch al erg warm. Fred schuurt de achterkant van de boot, omdat de oude naam nog steeds een beetje zichtbaar is.

Woensdag 21 januari 2026
Er zijn weer enkele plekjes geschuurd en bijgewerkt. In de ochtend en zodra het donker wordt, loopt Kit over het dek. Er vliegen regelmatig vogels over en landen op de buurboten of om het zonnepaneel van onze boot. Kit is meteen helemaal in trans en zijn hele lijf is gespannen en klaar om in de aanval te gaan. Ook mag Kit graag helemaal achterop zitten om de boel in de gaten te houden. Zodra de honden hem in de gaten krijgen lopen ze al blaffend rondjes om de boot.

In de middag vertoef ik in de gezamenlijke ruimte, waar airco is en het lekker koel is. De twee grote gaten waar de koelelementen van de koelkasten hebben gezeten worden door een mannetje dicht gemaakt. Fred staan er met zijn neus bovenop om te kijken hoe hij dit aanpakt. Er wordt glasvezel en epoxy gebruikt. Tot Fred’s grote verbazing ziet hij dat de man, bij het mengen van de epoxy, even proeft of het goed is. Dit kan nooit goed voor je gezondheid zijn als we er van uitgaan dat dit de methode is die hij altijd toepast.

Donderdag 22 januari 2026
De overige plekjes zijn geschuurd en bijgewerkt met een groene epoxy. Ook de gaten zijn geschuurd en verder dicht gesmeerd. Fred heeft van binnenuit een gaatje geboord en epoxy in het gaatje laten zakken. Op deze manier moet het wel goed dicht zijn. De planning is nu dat maandagochtend begonnen zal worden met het aanbrengen van de epoxy primer lagen.

Even ter uitleg:
We hebben zowel de Coppercoat als de epoxy primer zelf gekocht en meegenomen naar hier. De Coppercoat hadden we besteld in Engeland, wat goedkoper was en de epoxy primer besteld bij Budget Marine in Curaçao.

Voor ons vertrek hebben we een aantal vaccinaties gehaald, maar konden de vaccinatie tegen de gele koorts niet krijgen. We begrepen van diverse zeilers dat we deze beter in Colombia konden gaan halen omdat dit gratis of veel goedkoper zou zijn. We vinden een medisch centrum waar we mogelijk deze vaccinatie kunnen krijgen. De rit in de taxi er heen is wel weer heel bijzonder. Deze chauffeur neemt allerlei omweggetjes die door oude buurtjes leiden. De zijstraatjes bestaan voornamelijk uit zandweggetjes waar heel veel afval op straat ligt. We zien huizen met gietijzeren hekken er omheen en overal tralies voor de ramen. Het zijn niet de beste buurten waar we doorheen rijden. Onderweg zien we een mannetje lopen die bezems verkoopt, een ijskarretje dat zijn beste tijd heeft gehad en een motor met achterop een hoge stapel van wel 2 meter. In een straatje zien we allemaal kleine garages naast elkaar, waar voor de deur een zelf gebouwde brug is gebouwd van betonstaal.
Aangekomen bij het medisch centrum worden we naar de juiste afdeling gewezen. Daar konden we met gebaren, een beetje Spaans en Google translate duidelijk maken wat we wilden. Maar helaas kregen we te horen dat, omdat we boven de 60 jaar zijn, deze niet gegeven wordt. Verbaasd en teleurgesteld druipen we af. We zullen verder op onderzoek uit moeten moeten zoeken waar het wel mogelijk is.

Na het medisch centrum nemen we een taxi naar Budget Marine, waar we verf kopen om de achterkant van de boot te verven. Het is een dure zaak, maar helaas is erg geen alternatief. Gelukkig spreken ze hier wel een beetje Engels.

Hierna wandelen we richting het winkelcentrum ‘Falabello’. We passeren het fort ‘Castelló de San Felipe de Barajas’, wat gigantisch groot lijkt te zijn. Dit gaan we uiteraard nog wel een keer echt bekijken. Er voor ligt een groot veld waar hele erge magere paarden aangelijnd rondlopen. Aan de rand zien we een enorme boom waaronder enkele mensen vertoeven. Ook hier zie je weer een groot contrast, want op de achtergrond zie je moderne flatgebouwen met op de voorgrond het fort.

Bij ‘Falabello’ kopen we een mini Starlink voor nog geen € 200,00. Deze kunnen we gebruiken indien de andere het niet doet. We lunchen in het warenhuis, waar zich een groot plein bevind met allerlei kleine eettentjes. De keuze is overweldigend, zo ook de drukte, wat we niet meer zo gewend zijn.
Na de lunch terug met een taxi waarvan de chauffeur echt slecht reed, die krijgt geen sterren van ons!

In de middag komt de monteur, die onze buitenboordmotor zou repareren, hem terugbrengen. Om te kunnen sturen moest je veel kracht zetten. Een andere monteur in Guadeloupe had in het vorige zeilseizoen al eens geprobeerd om dit te verbeteren, maar dat was niet gelukt. Ook Fred heeft herhaalde pogingen gedaan echter zonder resultaat. Gelukkig is het deze monteur wel gelukt! We zijn weer helemaal blij.

Vrijdag 23 januari 2026
Onze vriendin en buurvrouw Inge in Curaçao is vandaag jarig, dus die hebben we even gebeld. Fred gaat de gaatjes dichtmaken in de achterkant en verven. Verder niets bijzonders vandaag.

Zaterdag 24 januari 2026
Ritje naar de supermarkt, waar we o.a. een emmertje yoghurt kopen. Een jonge verkoopster komt op ons af en vraagt in het Engels of we met haar en het emmertje yoghurt op de foto willen. Natuurlijk doen we dat! En als dank krijgen we ieder een zakje met droge yoghurt die je kunt aanlengen tot een drink yoghurt. Goede reclame dus!
Aangekomen op de werf wil de guard ons helpen met alle boodschappen, wat we vriendelijk afslaan, want sjouwen zijn we inmiddels wel gewend.

Zondag 25 januari 2026
Niets bijzonder gedaan.